မော်ဒန်

ဒီက​နေ့​ခေတ်ကို မော်ဒန်​ခေတ်လို့ ပြောကြပါစို့

သရုပ်ခွဲရရင် ဘာဖြစ်မလဲ
သူ့ဖက်က​လူ​တွေကတော့ ယေဘူယျသ​ဘောတရားတဲ့ 

သူငါသရုပ် ချစ်မုန်းစိတ်ခံစားချက်​တွေကို တိကျကျ ဖော်ပြတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ အရိပ်အ​ယောင်မျှသာ ပြတယ် ယေဘူယျသ​ဘောကိုသာပြတယ် ကျန်တာက ခံစားသူကိစ္စသာဖြစ်တယ်တဲ့

ဒါ​ကြောင့် သူဟာ ဒါပါဒီလိုပါလို့မူမရှိဘူး ခံစားသူရဲ့ စိတ်ကူးအ​တွေးအ​ခေါ်ပေါ်မှာ မူတည်တယ် ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်း တန်ဖိုးကြီးခြင်းနိမ့်ခြင်းက​ပေါ့

အရင်တစ်​ခေတ်က ပန်းချီဆိုရင် တော​တောင်​ရေ​မြေစသည်ဖြင့်၄င်း ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါစသည်ဖြင့်၄င်း သာမန်လူကစလို့ ဒါဘာပုံ ဒါဘယ်သူ့ပုံ စသည်ဖြင့်​သိ​စေနိုင်ရန် ရေးဆွဲကြတယ် အပြင်ကတကယ့်သဏ္ဍာန်နဲ့တူ​အောင် အပ်ကျမတ်ကျဆွဲနိုင်သူ​တွေကိုမှ ချီးချီးကျူးကျူး ဂုဏ်ပြုကြတယ်

ကဗျာ​တွေ စာ​တွေဆိုရင်လည်း ရည်ရွယ်ရာကို တိုက်ရိုက်အားဖြင့် ထိမိတဲ့ စကားလုံး​တွေ ပုံပမာ​တွေနဲ့ ရေးဖွဲ့ကြတယ်

မော်ဒန်မှာ​တော့ ဒီသ​ဘော​တွေကနဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်တယ်လိုထင်တယ် ပန်းချီရေးဆွဲရာမှာလည်း ရည်ရွယ်ရာကို ဗဟိုပြုလို့ အ​ရောင်​တွေ မျဥ်းမတ်​တွေ လွန်ကဲတဲ့ အ​ကွေးအညွှတ်​တွေနဲ့ သရုပ်​ဖော်ကြတယ် ဒါ​တွေက​နေ ရေးဖွဲ့သူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် စိတ်ကူး အ​တွေအ​ခေါ်ကို လှမ်းပြီး မှန်းဆရနိုင်သလို ကိုယ့်ရဲ့ ခံစား​တွေး​ခေါ်နိုင်စွမ်းလည်း ပိုပြီးမြင့်လာနိုင်တယ်လို့ ယူဆကြတယ်

ဒီအ​တွေးအ​ခေါ် အယူအဆက လက်​တွေ့ဘဝမှာပါ လွှမ်းမိုးလာတယ် ဒါ​ကြောင့် မော်ဒန်​ခေတ်လို့ ဆိုချင်တာပါ

လုပ်ငန်း ယုံကြည်ချက် အ​တွေးအ​ခေါ်စတာ​​တွေအားလုံး ခိုင်မာတဲ့တည်မြဲတဲ့ ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ ထောက်တည်ရာမဲ့​​နေတယ် 

ကိုယ်ယုံကြည်ရာကို တရား​သေဆုပ်ကိုင်ထားတာထက် သူ့ဖက်ကအ​တွေး သူ့စိတ်ကူး​တွေကို လှမ်းပြီး​တွေး​ခေါ်ကြံဆပြီး ပြင်ဆင်​နေရတာမျိုး​ပေါ့

ပန်းချီဆရာကလည်း ဒါဘယ်သူ့ပုံပါဆိုတာထက် သရုပ်​လောက်သာပြတယ် ကြည့်သူက တွေး​ခေါ်ကြံဆယူရတယ် ကဗျာ စာ စတာ​တွေလည်း အတူတူပါပဲ

ဒီက​နေ့ သင်မှန်တယ် ကောင်းမွန်တယ်လို့ ယုံကြည်စွဲကိုင်ထားတဲ့ အရာက မနက်ဖြန်မှာ ပုံစံတစ်မျိုး​ပြောင်းလဲနေနိုင်ပါတယ် စိတ်ညစ်ငြူးစရာအဖြစ်​ပေါ့

သင်​ကော မော်ဒန်ကို ဘယ်လိုယူဆလဲဗျ

သန်းထွန်း​လေး (အင်းတဲရွာ)
အောင်ညီကို ရွှေထည်စက်ဖြတ်နှင့်​ရွှေပန်းထိမ်လုပ်ငန်း