`` စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈကို ေနာက္မွာထားၿပီး လုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကို ခံစားခ်က္အေလ်ာက္ လုပ္လိုက္တဲ့အျပဳအမူေတြက မွားတတ္ၾကတာေပါ့ ´´
#ဂ်ဴး
Q. အသိဉာဏ္ဆိုတာကို ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်င္ပါသလဲ ဆရာမ။
A. အသိဉာဏ္ဆိုတာကို လူအမ်ဳိးမ်ဳိးကေတာ့ အဓိပၸာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိး
ေကာက္ၾကမွာေပါ့။ အသိဉာဏ္ဆိုေတာ့ အသိလည္းပါတယ္။ ဉာဏ္လည္းပါတယ္။
ဆရာမအေနနဲ႔ကေတာ့ အသိဉာဏ္ဆိုတာ အေကာင္းအဆိုး၊ အက်ဳိးအျပစ္၊ အမွားအမွန္ကို
ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ကို အသိဉာဏ္လို႔ထင္တယ္။
ထားပါေတာ့၊ ဒီလမ္းကိုသြားရင္ အႏၲရာယ္ရိွတယ္ဆိုတာမ်ဳိးကို အႏၲရာယ္မႀကံဳခင္မွာ မွန္းဆၿပီးေတာ့ အရိပ္အႁမြက္ေတြ႕ကတည္းက ဒါကိုေရွာင္ႏိုင္ေအာင္ သိႏိုင္တဲ့အသိကို အသိဉာဏ္လို႔ထင္တယ္။
တခ်ဳိ႕ကေတာ့ အသိဉာဏ္ဟာ ပညာပါပဲလို႔လည္း ေျပာႏိုင္တယ္။ ပညာဆိုတာလည္း အသိဉာဏ္ပဲ။ ပါဠိစကားနဲ႔ဆိုရင္ ၀ိဇၨာေပါ့။ ၀ိဇၨာနဲ႔ အ၀ိဇၨာဆိုတာရိွတယ္။ အ၀ိဇၨာဆိုတာ မသိမႈ၊ ၀ိဇၨာဆုိတာက သိမႈပါ။ အဲဒီသိမႈဆိုတာကလည္း အသိဉာဏ္ပဲ။ ပညာဆုိတာလည္း အသိဉာဏ္ပါပဲ။
Q. အသိဉာဏ္က လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀မွာ ဘယ္ေလာက္အထိ အေရးႀကီးပါသလဲဆရာမ။
A. အသိဉာဏ္က လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀မွာ ေသေရးရွင္ေရးေလာက္ အေရးႀကီးတာေပါ့။ အသိဉာဏ္မရိွတဲ့သူ ဒါမွမဟုတ္ အသိဉာဏ္နည္းတဲ့သူဟာ လမ္းမွားကိုလိုက္သြားတတ္တယ္။ လမ္းမွားေတြမွာ ျပန္လွည့္လာလို႔ရတဲ့ လမ္းမွားရိွတယ္။ ျပန္လွည့္လာလို႔မရတဲ့ လမ္းမွားရိွတယ္။ ျပန္ႏုတ္လို႔ရတဲ့ ေျခလွမ္းမ်ဳိးရိွတယ္။ ျပန္ႏုတ္လို႔မရတဲ့ ေျခလွမ္းမ်ဳိးရိွတယ္ဆိုေတာ့ အသိဉာဏ္ဟာ ေသေရးရွင္ေရးတမွ်ကိုပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ မွားသြားရင္ ဒီတစ္ဘ၀စာသာမက တမလြန္အထိ ေနာင္သံသရာထိပါ အက်ဳိးဆက္ကို ခံရမယ္ဆိုတာ ဗုဒၶဘာသာမွာ ဆံုးမထားတယ္။
Q. လူငယ္ဘ၀မွာ လမ္းမွားေရာက္ေစတဲ့ အမ်ားဆံုးအေၾကာင္းရင္းက ဘာျဖစ္ႏိုင္ပါသလဲဆရာမ။
A. လူငယ္ဆိုတာက လက္တည့္စမ္းခ်င္ၾကတယ္။ ေလ့လာစူးစမ္းခ်င္တာက လူငယ္ေတြရဲ႕သဘာ၀ပဲ။ အေကာင္းဘက္ကေတြးရင္ေတာ့ Curiosity ေပါ့။ စူးစမ္းေလ့လာခ်င္တာေပါ့။ ဘာကိုမဆို ဥပမာ မီးဆုိလည္း ဒီမီးက်ီးခဲေလးကို လွတယ္လို႔ေတြးၿပီး ကိုင္ၾကည့္ခ်င္မိမယ္။ စူးစမ္းေလ့လာမႈဆိုတာ တကယ္ေတာ့ တန္ဖိုးႀကီးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီစူးစမ္းေလ့လာမႈကေနၿပီးေတာ့ လက္တည့္စမ္းခ်င္တဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒါကို အသိဉာဏ္ဆိုတာနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မထားခဲ့ရင္ အမွားေတြ လုပ္မိႏိုင္တယ္။ အသိဉာဏ္ဆိုတာမွာလည္း ၁၀ႏွစ္အရြယ္ကေလးက ၁၀ႏွစ္အသိဉာဏ္ေပါ့။ ၁၅ႏွစ္အရြယ္ကေလးက ၁၅ ႏွစ္အသိဉာဏ္ေပါ့။ သူ႔အရြယ္နဲ႔သူ အသိဉာဏ္ေလးေတြရိွတယ္။ လူငယ္ေတြမွာ လမ္းမွားလိုက္တာက အဲဒီအရြယ္ေလာက္မွာရိွတဲ့အသိဉာဏ္နဲ႔ အရာရာကို သူတို႔က လူႀကီးသူမရဲ႕ ဆိုဆံုးမမႈမပါေတာ့ဘဲနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ပုိင္အေတြးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ငါကေတာ့ ဒါလုပ္သင့္တယ္ဆိုတာမ်ဳိး တစ္ထစ္ခ်ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီအတိုင္း လုပ္လိုက္မိတာေပါ့။
ဒါကို ျပန္စဥ္းစားရမယ္။
အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ျပန္စဥ္းစားဖုိ႔လိုတယ္။ စိတ္လိုက္မာန္ပါလုပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ လမ္းမွားကိုေရာက္သြားႏိုင္တယ္။ လူငယ္ေရာ လူႀကီးေရာပါပဲ။ အမွားအမ်ားဆံုးျဖစ္ေစတဲ့အေၾကာင္းက စဥ္းစားဆင္ျခင္မႈကို ေနာက္မွာထားၿပီး လုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကို ခံစားခ်က္အေလ်ာက္ လုပ္လိုက္တဲ့အျပဳအမူေတြက မွားတတ္ၾကတာေပါ့။ လူေတြကို လမ္းေၾကာင္းလြဲေစတဲ့အေၾကာင္းအရာက အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတယ္။ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ဆိုရင္ အဆိုးအေကာင္း၊ အက်ဳိးအေၾကာင္းကို စဥ္းစားဖုိ႔အခ်ိန္မေပးေတာ့ဘဲနဲ႔ လုပ္ခ်င္တာေလးတစ္ခုကို စိတ္လိုက္မာန္ပါလုပ္လိုက္မိတတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေနရာတိုင္းမွာ အသိဉာဏ္က လုိအပ္တယ္။
" အသိဉာဏ္က လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀မွာ ေသေရးရွင္ေရးေလာက္ အေရးႀကီးတယ္ဆိုတဲ့ ဆရာမဂ်ဴးႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း " အင္တာဗ်ဴးေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္
#လူငယ္ႏွင့္အသိဥာဏ္
Eternal Light Magazine
No comments:
Post a Comment